Απόλυση από το σύνδικο

Σαυτά τα 10 χρόνια κρίσης η χώρα μας κατάφερε [!] να μην αποκτήσει το απλούστερο: Ένα σύγχρονο ενιαίο δίκαιο της αφερεγγυότητας, όπου καταχρεωμένα νοικοκυριά, αγρότες κι επιχειρήσεις, θα έμπαιναν έγκαιρα σε ένα δίχτυ εποπτευόμενης προστασίας από τους πιστωτές μέχρι την τελική λύση, με ή χωρίς διάσωση θέσεων εργασίας [όλων ή μερικών] πώληση της επιχείρησης ή των ξεχωριστών περιουσιακών της στοιχείων, με ή χωρίς αναδοχή ευθύνης για τα χρέη της [πάλι ολική ή μερική]. Κάπου εκεί θα αντιμετωπίζονταν και η επίσχεση εργασίας, αφού καθυστέρηση αποδοχών πάνω από δύο μήνες, μόνο αφερεγγυότητα μπορεί να σημαίνει.
Η κατάρα που βαραίνει αυτόν το τόπο είναι τόσο βαριά, που ένας φιλελέδικος νόμος, που έβαζε παραπτωχευτικό δίκαιο από το παράθυρο, γνωστός σαν "νόμος Δένδια" [Ν. 4307/2014] πέρασε στο ντούκου και ταλαιπωρεί ακόμη τους εργαζόμενους του ΔΟΛ, όπου τα λεφτά δόθηκαν από το Μαρινάκη και την ALFA BANK, αλλά αυτοί ακόμη δεν πήραν τις αποζημιώσεις απόλυσής τους και έχουν ακόμη δρόμο...
Το να χάνεις τη δουλειά σου και να παίρνεις αποζημίωση απόλυσης, δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί, υπάρχουν και χειρότερα: Να σου χρωστάει ο εργοδότης 5-6 μήνες μισθούς, να βαράει κανόνι, να σε απολύει ο σύνδικος [ο ειδικός εκκαθαριστής στο ΔΟΛ] και να μπαίνουν μπροστά οι τράπεζες, αν και όταν ρευστοποιηθεί η περιουσία της επιχείρησης, να παίρνουν το 2/3, κι εσύ να "παίζεις" στο μισό των 2/3 του 1/3, αφού στο άλλο μισό πάει ο ΕΦΚΑ [στο 12,5% επί του συνόλου δηλαδή]!
Στην Ελλάδα των θαυμάτων, πτωχεύουν οι επιχειρήσεις, αλλά πλουτίζουν οι επιχειρηματίες που τις πτώχευσαν. Δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος οικονομικής συνευθύνης του ... πτωχού επιχειρηματία. Οι μέτοχοι των Φολί-Φολί πάνε με το αμερικάνικο δίκαιο να βρούνε άκρη, όπως και οι καταθέτες των κυπριακών τραπεζών για το κούρεμα που υπέστησαν στις άνω των 100.000 ευρώ αποταμιεύσεις τους.
Να εξηγούμαστε: Στην Ελλάδα ούτε κατά διάνοια να υπάρξει ενιαία και σοβαρή προσπάθεια που να καλύπτει τα στοιχειώδη, μόνο σε επίπεδο Ε.Ε. και αν...
Στο μεταξύ οι ξένοι μας πήρανε χαμπάρι. Τα διεθνή ομολογιακά δάνεια των επιχειρήσεων, μας τελείωσαν. Μεγάλη ελληνική πολυεθνική εισηγμένη στο χρηματιστήριο, "τσίμπησε" διεθνές ομολογιακό δάνειο 120 εκατομ. δολ. και "δάγκωσε" αμερικάνικες τράπεζες κλπ. Όταν πήγαινε για κλείσιμο, ζήτησαν οι ξένοι δανειστές να εξαγοράσει η ΕΤΕ το δάνειο στο ... ένα τοις εκατό [1%] της αξίας του και η ΕΤΕ που είχε μεσολαβήσει για το δάνειο και είχε αξιολογήσει την περιουσία της δανειολήπτριας ότι υπερ-κάλυπτε το δάνειο, αρνήθηκε! Τώρα έμαθαν τα αμερικανάκια το μάθημά τους, ξέρουν ότι τους πουλάμε φούμαρα. Να ένας λόγος που μπορεί να αλλάξει κάτι στο ζήτημα: Να σουλουπώσει τη στραπατσαρισμένη διεθνή εικόνα μας στον τομέα των επιχειρήσεων και της αξιοπιστίας της εποπτείας τους.
Φυσικά οι εργαζόμενοι, βλέποντας σιγά-σιγά ότι δεν θα παίρνουν ούτε τα δεδουλευμένα, τους σε μελλοντική επικείμενη πτώχευση, θα κονταίνουν το σκοινί και σε 2-3 μήνες θα κάνουν μαζικά επίσχεση εργασίας, οπότε θα στέλνουν την επιχείρηση στα τάρταρα. Δεν το κάνουν ακόμη γιατί ο ΟΑΕΔ, θεωρεί εντελώς αυθαίρετα ότι η επίσχεση εργασίας ισχύει στο διηνεκές, με εντελώς γελοία επιχειρήματα [ναι ακόμη και τώρα] και υποχρεώνει τους εργαζόμενους να λύσουν δικαστικά τη σύμβαση εργασίας τους, αλλιώς δεν ξαναπαίρνουν επίδομα ανεργίας, όσους εργοδότες κι αν αλλάξουν από τότε και μετά...
Η επιχείρηση που λειτουργεί κανονικά έχει διοικητικό συμβούλιο κι εποπτικό συμβούλιο, αν είναι εισηγμένη έχει και την επιτροπή κεφαλαιαγοράς. Αν πτωχεύσει έχει μόνο ένα σύνδικο με τυπική δικαστική εποπτεία. Είχε κι επιτροπή πιστωτών για ένα διάστημα, αλλά καταργήθηκε [καλύτερα μη ρωτάτε πότε, αν είστε με το ΣΥΡΙΖΑ]. Με το νόμο Δένδια η δικαστική εποπτεία γίνεται ακόμη πιό υποτυπώδης...
Στην σοσιαλδημοκρατική Ευρώπη, αναπτύχθηκε η ιδέα της συμμετοχής των εργαζομένων στη διοίκηση των επιχειρήσεων, δεν προχώρησε, δεν λειτούργησε, θα μπορούσε όμως να εκλέγουν οι εργαζόμενοι εκπροσώπους τους στο εποπτικό συμβούλιο, στη λογική του εργατικού ελέγχου και να επωμίζονται ουσιαστικά καθήκοντα, όταν η επιχείρηση περιπέσει  σε καθεστώς αφερεγγυότητας, στη θέση του ΔΣ. Δεν θα μπορούσαν; Υπάρχει άλλος μηχανισμός ελέγχου; Δεν πρέπει να υπάρχει;

Το δίκαιο της απόλυσης πάλιωσε αθεράπευτα

Έχοντας το θλιβερό "προνόμιο" να κάνω την πρώτη επαφή με ανθρώπους που μόλις απολύθηκαν, πολλές φορές επιχείρησα να καταλάβω, για ποιό λόγο έγινε αυτό το σύστημα που έχουμε, από τι κακά μας προστάτευσε και πόσα λίγα καλύπτει ειδικά σήμερα, προβληματίστηκα πάρα πολύ, αγανάκτησα, απογοητεύτηκα. 
Πόσο προοδευτικοί είμαστε τελικά, ταμπουρωμένοι πίσω από ένα σύστημα 100 ετών [Ν. 2112/1920].
Τότε δεν υπήρχε ΟΑΕΔ, επίδομα ανεργίας, η οικογένεια ζούσε με ένα μισθό και αν χάνονταν...
Είναι δίκαιο να παίρνει το ίδιο επίδομα ανεργίας ένας άγαμος με έναν απολυμένο που ζει μια 4μελή οικογένεια; ένας 35άρης με έναν 55άρη; Ένας που 20 χρόνια δούλευε σερί και συνεισέφερε στον ΟΑΕΔ με έναν που κάθε δύο χρόνια βγαίνει στην ανεργία;
Από την άλλη είναι λογικό να περιμένουμε ο εργοδότης να αποδέχεται το γεγονός να δώσει 20 μισθούς, δίχως να καταφύγει σε τρυκ, από το λιγότερο ανώδυνο [προειδοποίηση] μέχρι το πιό αναίσχυντο [μήνυση για δήθεν δυσφήμιση λόγω προσφυγής στην επιθεώρηση εργασίας] όπου χάνεται και το επίδομα ανεργίας!
Είναι το ίδιο μιά απόλυση για περικοπή προσωπικού, με μία απόλυση εργαζόμενου με πάρα πολύ χαμηλή επίδοση;
Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις διαβούλευσης για ομαδικές απολύσεις; Περιπτώσεις εξέτασης εναλλακτικών διατήρησης θέσεων εργασίας σε επιχείρηση με σχεδιαζόμενη μεγάλη περικοπή προσωπικού;

Μήπως έφτασε ώρα η ώρα να κοινωνικοποιήσουμε το δίκαιο της απόλυσης;
Να γίνει ο ΟΑΕΔ ο φορέας ουσιαστικού ελέγχου της απόλυσης;
Να γίνει "λογαριασμός απασχόλησης"  όπου θα πηγαίνει ένα μεγάλο μέρος της αποζημίωσης απόλυσης, που να δίνει "επικουρικό επίδομα ανεργίας".
Ο εργοδότης θα καταβάλει σε μικρές δόσεις στον ΟΑΕΔ την αναλογία της αποζημίωσης απόλυσης που θα πάει στον ΟΑΕΔ, σε βάθος χρόνου.
Αντίστοιχα αποζημίωση απόλυσης θα καταβάλλεται σε κάθε εργαζόμενο με εργασία για περισσότερο από ένα έτος στον ίδιο εργοδότη, άσχετα αν χαρακτηρίζεται ορισμένου χρόνου ή έργου, εφόσον έχει την ίδια θέση και αντικείμενο, έστω και με μικρά διαλείμματα.

Μιλώντας από τη σκοπιά της αριστεράς, είναι εντελώς απαράδεκτο να μην υπάρχει τίποτα στον ορίζοντα, πέρα από μπαλώματα, του ήδη αναχρονιστικού πλαισίου.
Κάτι πρέπει ν' αλλάξει και μάλιστα σύντομα.

Επίδομα πολυετούς υπηρεσίας [τριετίες]

Από το Φεβρουάριο η πολυετής υπηρεσία αναγνωρίζεται, υπό προϋποθέσεις, για την αύξηση του μισθού.

Ποιά προϋπηρεσία; 

Κάθε προϋπηρεσία λέει η ρύθμιση.

Το θέμα είχε ξανατεθεί με το μνημόνιο Σαμαρά [Ν. 4093/2012].

1. Τότε είχε αναπτυχθεί η εργοδοτική άποψη ότι το επίδομα πολυετούς υπηρεσίας είχε καταργηθεί εντελώς!
2.  Μια μετριοπαθέστερη εργοδοτική άποψη θεωρούσε ότι όσοι αμείβονται με βάση κάποια συλλογική ρύθμιση και τέτοια είναι και η Εθνική Γενική ΣΣΕ [ΕΓΣΣΕ] μπορούν να επικαλεστούν μόνο προϋπηρεσία στην ίδια ή έστω  συναφή ειδικότητα. Η επιχειρηματολόγηση είναι ισχυρή. Οι συλλογικές συμβάσεις αναγνωρίζουν μόνο προϋπηρεσία που προσαύξησε την επαγγελματική εμπειρία του εργαζόμενου στην ειδικότητα της τελευταίας θέσης εργασίας του και άρα ήταν πρόσθετική υπεραξίας υπέρ του εργοδότη.
3. Στον αντίποδα της 2ης [αλλά και της 1ης] άποψης η φιλεργατική άποψη παραδέχεται ότι αυτή έχει βάση για όλους όσους αμείβονται με βάση συλλογική ρύθμιση, αλλά όσοι αμείβονται με βάση το ν. 4093/2012, κάθε προϋπηρεσία γίνεται δεκτή κι έτσι όλοι οι εργαζόμενοι υπάγονται στη ρύθμιση αυτή, αφού όλοι παλιότερα υπάγονταν σε κάποια ΣΣΕ [ακόμη και την ΕΓΣΣΕ], που όμως με το 2ο μνημόνιο τερματίστηκε η ισχύς της 

Στην πραγματικότητα η ευνοϊκή άποψη για τους εργαζόμενους, δεν φαίνεται να είχε εκτεταμένη εφαρμογή στην πράξη. Αντίθετα όλα δείχνουν ότι η ρύθμιση αυτή έχει αδρανήσει στην πράξη και τελικά οι σημαντικές αυξήσεις λόγω προϋπηρεσίας, που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε πολλούς εργαζόμενους με πολυετή απασχόληση, σε ελάχιστες περιπτώσεις είχαν εφαρμογή.

ΥΓ Αφήνουμε φυσικά στην άκρη το ακανθώδες ζήτημα της γνωστοποίησης της προϋπηρεσίας, όπου οι εργαζόμενοι πρέπει να αποδείξουν τη γνωστοποίηση, μολονότι το λογιστήριο του εργοδότη είχε τα δεδομένα του ασφαλιστικού τους λογαριασμού από το 2002 και μετά.

Συνδικαλιστικές άδειες

Με το πολυνομοσχέδιο [Ν. 4472/2017] ορίστηκε από το άρθρο 19 ότι, από το 2018 ο εργοδότης έχει την υποχρέωση να διευκολύνει τη συνδικαλιστική δράση με τη χορήγηση συνδικαλιστικών αδειών με αποδοχές που καταβάλλονται από τον εργοδότη τους:

α) Στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της πιο αντιπροσωπευτικής τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους.
β) Στον Πρόεδρο και στον Γενικό Γραμματέα των Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών, εφόσον οι υπαγόμενες σε αυτά οργανώσεις έχουν πάνω από 10.000 ψηφίσαντα μέλη, για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους.
 γ) Στον Πρόεδρο των Εργατικών Κέντρων και των Ομοσπονδιών, εφόσον οι υπαγόμενες σε αυτά πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν από 1.501 μέχρι 10.000 ψηφίσαντα μέλη, για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία του.
δ) Στον Πρόεδρο των Εργατικών Κέντρων και των Ομοσπονδιών, εφόσον οι υπαγόμενες σε αυτά πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν μέχρι 1.500 ψηφίσαντα μέλη, 15 ημέρες το μήνα.
 

Επίσης ο εργοδότης υποχρεούται να χορηγεί συνδικαλιστικές άδειες χωρίς αποδοχές όπου οι ασφαλιστικές εισφορές των συνδικαλιστικών στελεχών για το χρόνο της συνδικαλιστικής άδειάς τους καταβάλλονται από την οργάνωσή τους:

ε) Στον Αντιπρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα και τον Ταμία των Διοικητικών Συμβουλίων των πιο αντιπροσωπευτικών δευτεροβάθμιων οργανώσεων 15 ημέρες το μήνα.
 στ) Στα υπόλοιπα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των πιο αντιπροσωπευτικών δευτεροβάθμιων οργανώσεων εννέα ημέρες το μήνα.
 ζ) Στον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων πέντε ημέρες το μήνα, αν τα μέλη της οργάνωσης είναι 500 και πάνω.
 η) Στον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων τρεις ημέρες το μήνα, αν τα μέλη της οργάνωσης είναι λιγότερα από 500.
θ) Στους αντιπροσώπους στις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες οργανώσεις, για όλη τη διάρκεια συνεδρίων που συμμετέχουν.
ι) Στα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής και της Γραμματείας της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους.

Διαδοχή/μεταβολή εργοδότη

Πολλές περιπτώσεις παρουσιάζονται τελευταία, όπου μία επιχείρηση αλλάζει χέρια. Αν απλά μεταβιβάζονται οι μετοχές, αυτό δεν έχει καμία σημασία. Τι γίνεται όμως όταν μία επιχείρηση μεταβιβάζεται; Μπορούμε να διακρίνουμε δύο υποπεριπτώσεις:

Α) Ελεύθερη πώληση.
Β) Εκποίηση από σύνδικο, διαχειριστή ή εκκαθαριστή, πλειστηριασμό κλπ.

Το νομικό πλαίσιο δεν διαφέρει, εκτός από μία ουσιώδη "λεπτομέρεια":
Στη δεύτερη περίπτωση δεν εφαρμόζεται η προστασία των εργατικών δικαιωμάτων, εκτός ίσως μίας περίπτωσης, αυτής της εκποίησης από ειδικό διαχειριστή.

Έτσι όταν ο εργοδότης πωλήσει την επιχείρησή του, αν κινητά, ακίνητα, δικαιώματα κλπ. ή έστω έναν αυτόνομο τομέα [κλάδο, τμήμα κλπ] τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του παλιού επιχειρηματία απέναντι στο προσωπικό, μεταβιβάζονται αυτούσια και αυτόματα.
Οι συμβάσεις εργασίας συνεχίζονται με τους ίδιους όρους, τα καθυστερούμενα επιβαρύνουν το νέο εργοδότη [ή και τον παλιό] και δεν επιτρέπεται απόλυση του προσωπικού λίγο πριν τη μεταβίβαση [ομαδικές απολύσεις].

Εντελώς αντίθετα στην αναγκαστική εκποίηση, ο αγοραστής δεν είναι υποχρεωμένος να κρατήσει το προσωπικό, που μένει έτσι στον αέρα και ότι χρωστάει ο παλιός εργοδότης μπορεί να διεκδικηθεί μόνο απ' αυτόν, μέσα από πτωχευτικές κλπ. χρονοβόρες διαδικασίες και αν περισσέψει τίποτα από αυτά που  πάνε στις τράπεζες κλπ.

Το νομικό πλαίσιο έχει ένα τεράστιο κενό στην περίπτωση αυτή. 
Πρακτικά ακόμη και αν διασωθεί η επιχείρηση μέσα από διαδικασίες αφερεγγυότητας, ο αγοραστής μπορεί να κινηθεί σαν να μην έχει καμία δέσμευση στο προσωπικό.

Π.χ. στην περίπτωση του ΔΟΛ ο Μαρινάκης πήρε όλο το ΔΟΛ εκτός από τα ακίνητα, αλλά δεν κράτησε το προσωπικό, που το απέλυσε ο ειδικός διαχειριστής χωρίς να δώσει αποζημιώσεις και έτσι ο Μαρινάκης, προσέλαβε όποιους ήθελε από τους παλιούς, αλλά με νέους όρους και δίχως να μετρήσει ο συνολικός χρόνος που οι εργαζόμενοι αυτοί δουλέψανε στο ΔΟΛ.

Αλλά ακόμη και σε περιπτώσεις απλής πώλησης και πάλι τα δικαστήρια δεν φαίνονται πρόθυμα να εφαρμόσουν το νόμο. Π.χ. στην περίπτωση όπου ο πατέρας μεταβίβασε στο γιό του όλη την επιχείρηση στο χώρο όπου είχε το κύριο κατάστημα, όπου δεν άφησε τίποτε απ' έξω, το δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρξε διαδοχή του εργοδότη κι έτσι το προσωπικό που τη μία μέρα απολύθηκε από τον πατέρα και την άλλη προσλήφθηκε από το γιό, είδε τα δικαιώματά του να ... "κάνουν φτερά" αφού ο πατέρας ήταν στη λίστα Ράιχενμπακ και τον κυνηγούσε η εφορία, η οποία επίσης έμεινε μακρυά από την επιχείρηση του γιού. Μόνο οι τράπεζα που είχε υποθήκες, είχε να κάνει με το τεράστιας αξίας ακίνητο, που όμως έχουν περάσει χρόνια και παραμένει ιδιοκτησία του πατέρα, αλλά νοικιασμένο στο γιό με πολυετή ενοικίαση έναντι γελοίου ενοικίου, που υποτίθεται ότι δόθηκε προκαταβολικά.

Ουσιαστικά η μόνη περίπτωση που εφαρμόστηκε ο νόμος και δεν ζημιώθηκε προσωπικό, που διατήρησε κανονικά μισθούς  και θέσεις εργασίας ήταν η περίπτωση μεταβίβασης του Μαρινόπουλου στο Σκλαβενίτη, όπου εκεί τράπεζες και προμηθευτές συμφώνησαν "κούρεμα" και όλα συνεχίστηκαν ομαλά.

Φυσικά το ευρωπαϊκό πλαίσιο που έχει μεταφερθεί και στην Ελλάδα, έπρεπε να είναι ο κανόνας και δεν έγινε για να εφαρμόζεται σαν εξαίρεση!
Οι εργαζόμενοι έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους για να επιβάλουν την εφαρμογή του νόμου και ακόμη πιο πολύ δρόμο μέχρι να επιβάλουν ένα ξεκάθαρο και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον δίχως ... παραθυράκια και φεγγίτες. 
  

Βασικά δικαιώματα ατόμων με αναπηρία

Το 2018 δημοσιεύτηκε ένα πολύ κατατοπιστικό άρθρο για το τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία [i]. Με βάση το άρθρο αυτό και υλικό από άλλες πηγές, έφτιαξα αυτό το συνοπτικό οδηγό.

ΓΕΝΙΚΑ

Με σκοπό την ανακούφιση των ομάδων του πληθυσμού που πάσχουν από κάποια σοβαρή και ανίατη ασθένεια το κράτος παρέχει διευκολύνσεις στην εκπαίδευση, την εργασία, την υγεία, την πρόνοια, τις μεταφορές κλπ.

Τα κύρια δικαιώματα είναι τα ακόλουθα:

Επίδομα από την Πρόνοια σε μη εργαζόμενο (αν τα εισοδήματα δεν ξεπερνούν το ποσό του ορίζεται από το αρμόδιο υπουργείο).· Αναπηρική Σύνταξη (η οποία παρέχεται με όριο συγκεκριμένο αριθμό ενσήμων σε Ασφαλιστικό Φορέα).
· Δωρεάν Ιατροφαρμακευτική και Νοσοκομειακή Κάλυψη από την Πρόνοια σε μη εργαζόμενο (αν τα εισοδήματα δεν ξεπερνούν το ποσό του ορίζεται από το αρμόδιο υπουργείο κι εφόσον δεν υπάρχει υποχρέωση κάλυψης από Ασφαλιστικό Φορέα π.χ. ΙΚΑ, ΟΑΕΕ κλπ).
· Παράταση της Ιατροφαρμακευτικής και Νοσοκομειακής Κάλυψης από το Ασφαλιστικό Ταμείο (σε περίπτωση που λήγει η ισχύς της).
· Απόκτηση Δωρεάν Δελτίου Μετακίνησης ΑΜΕΑ (εφόσον το εισόδημά δεν ξεπερνά το ποσό που ορίζεται με εγκύκλιο κάθε χρόνο για όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς της Αθήνας, έκπτωση 50% σε όλα τα ΚΤΕΛ της Ελλάδας και όλα τα δρομολόγια του ΟΣΕ.
· Συμμετοχή σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ για θέσεις στο Δημόσιο Τομέα που αφορούν ΑΜΕΑ.
· Συμμετοχή σε επιδοτούμενα προγράμματα επιμόρφωσης του ΟΑΕΔ για ΑΜΕΑ.
· Εύρεση επιδοτούμενης εργασίας στον Ιδιωτικό Τομέα μέσω ΟΑΕΔ για ΑΜΕΑ .
· Απαλλαγή από την υποχρέωση Στράτευσης (Ι5) ύστερα από αίτηση στο αρμόδιο στρατολογικό γραφείο.
· Είσοδος στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση χωρίς την υποχρέωση συμμετοχής στις Γενικές Εξετάσεις για συγκεκριμένες παθήσεις.

Διαδικασία – προϋποθέσεις

Η πιστοποίηση αναπηρίας γίνεται από την Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α) που υπάγεται στη Διεύθυνση Αναπηρίας και Ιατρικής της Εργασίας της Διοίκησης ΙΚΑ.ΕΤΑΜ [ii]. Τα δικαιώματα που αναφέρονται αφορούν κατά βάση ΑΜΕΑ με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%. Από το νόμο έχει κριθεί ποιες περιπτώσεις εντάσσονται στην κατηγορία αυτή [iii]. Σε περίπτωση αμφισβήτησης παρέχεται δικαίωμα ένστασης στη Δευτεροβάθμια Υγειονομική Επιτροπή[iv].

Άτομα με νοητική στέρηση-αυτισμό

Ειδικό πρόγραμμα έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις ατόμων που έχουν κριθεί από την αρμόδια υγειονομική επιτροπή των ΚΕΠΑ ότι έχουν:

· Βαριά νοητική υστέρηση, ποσοστό αναπηρίας από 80% και άνω και δείκτη νοημοσύνης κάτω του 30.
· Σύνδρομο Down με συνοδό, βαριά νοητική υστέρηση και ποσοστό αναπηρίας από 80% και άνω.
· Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (παιδικός αυτισμός, αυτισμός) και ποσοστό αναπηρίας από 80% και άνω.

Προϋποθέσεις για ένταξη στο πρόγραμμα αυτό είναι:

1. Να μη λαμβάνουν για την ίδια αιτία, άμεσα ή έμμεσα, καμία οικονομική ενίσχυση με οποιαδήποτε μορφή (σύνταξη, οικονομική ενίσχυση ή άλλου είδους παροχή) από ασφαλιστικό φορέα ή άλλο φορέα της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, μεγαλύτερο από το πλήρες ποσό του μηνιαίου επιδόματος του άρθρου 93 του ν. 4387/2016 (ΦΕΚ Α85).
2. Να μη νοσηλεύονται σε νοσηλευτικά ιδρύματα ή κλινικές ή παραμένουν ως εσωτερικοί σε ιδρύματα (ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ κ.λπ.) ή ιδιωτικούς φορείς, και η δαπάνη νοσηλείας ή περίθαλψής τους βαρύνει τον ασφαλιστικό τους φορέα.
3. Να μην απουσιάζουν στο εξωτερικό για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι (6) μηνών.

Λεπτομέρειες για τις παροχές του προγράμματος και τηλέφωνα επικοινωνίας αναζητήστε στον ΟΠΕΚΑ [v].

Οι πρώτες ρυθμίσεις προστασίας αυτιστικών ατόμων, περιέχονταν στο νόμο 2817/2000. Το θεσμικό πλαίσιο εμπλουτίστηκε με ρυθμίσεις του νόμου 3528/2007 και 3699/2008 [vi]

Πρόσθετες πληροφορίες

Σημαντικές βελτιώσεις επέφερε τέλος ο Ν. 4488/2017 [ΦΕΚ Α’ 137] από το άρθρα 59-74 και ο νόμος 4611/2019 [ΦΕΚ Α’ 73].
Το 2019 επήλθαν σημαντικές αλλαγές σε ότι αφορά τα προνοιακά επιδόματα [επίδομα στεγαστικής συνδρομής, διατροφικό επίδομα κλπ. [vii]
Προβλέπεται ειδικό δικαίωμα διαμονής σε παιδικές κατασκηνώσεις [viii]
Οι καρκινοπαθείς έχουν τύχει ειδικής πρόνοιας [ix].
Λεπτομέρειες για επιδόματα ΑΜΕΑ με ποσά όπως ισχύουν το 2019 μπορεί να δείτε σε ένα επίσης πολύ κατατοπιστικό άρθρο του Στ. Χουτρίδη[x].
Το αναπηρικό κίνημα συνεχίζει να διεκδικεί:
· Θεσμική θωράκιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους στη βάση της δικαιωματικής προσέγγισης
· Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και κοινωνικής προστασίας των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[i] https://www.greekaffair.gr/analytika-ola-ta-dikaiomata-enos-atomoy-me-anapiria-2018/
[ii] http://www.ika.gr/gr/infopages/kepa/home.cfm
[iii] http://www.ika.gr/gr/infopages/kepa/FEK_1506_B_4-5-2012.pdf
[iv] εντός 10 ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης της Γνωμάτευσης Πιστοποίησης Αναπηρίας καταθέτοντας παράβολο 46.14 ευρώ.. Σε περίπτωση που και η Δευτεροβάθμια Υγειονομική Επιτροπή δεν σας δώσει ποσοστό πάνω από το 67% έχετε δικαίωμα να εξεταστείτε από την Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή ένα εξάμηνο μετά την έκδοση της απόφασης της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής με νέο αίτημα προς την Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή.
[v] https://www.amea-care.gr/πρόγραμμα-οικονομικής-ενίσχυσης-ατό-2/
[vi] https://www.autismgreece.gr/nea-ekdiloseis/nomothesia/109-fek-gia-atoma-me-anapiries.html
[vii] https://www.newsitamea.gr/2019/01/02/ti-allazei-to-2019-sta-pronoiaka-epidomata-deite-analytika/
[viii] https://www.pim.gr/index.php/ergatikamenu/ergatika-menu-arthra/3902-13-3-2019-programma-diamonis-paidion-xamilomisthon-ergazomenon-kai-anergon-se-kataskinoseis-etous-2019
[ix] https://ethicsandpatientsrights.wordpress.com/category/δικαιώματα-ασθενων-με-αναπηρια/
[x] http://specialgoneis.com/index.php/23-special-news/89-odigos-epidomata-2019

Εργαζόμενοι σε εργολάβους

Μεγάλη διάσταση έχει πάρει το φαινόμενο των εργαζόμενων σε εργολάβους που έχουν αναλάβει κάθε είδους έργο. Παλιότερα αφορούσαν μόνο καθαρισμό και φύλαξη. Σήμερα το Δημόσιο, οι ΔΕΚΟ, οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, αναθέτουν σε εργολάβους όλο και περισσότερα από τα βασικά τους αντικείμενα.
Ειδικά σήμερα μετά τις εκλογές, εντείνονται οι φόβοι ότι οι φορείς αυτοί θα αλλάξουν εργολάβους για να πάρουν "υμέτερους" και οι εργαζόμενοι δεν θα πάρουν ούτε αποζημίωση απόλυσης.
Στις περιπτώσεις, όπου υπάρχουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου, η σύμβαση εργασίας μπορεί να λυθεί είτε στη λήξη της ή όταν υπάρχει σπουδαίος λόγος και τέτοιος είναι η λήξη της ανάθεσης του έργου. Αν όμως υπάρχουν διαδοχικές συμβάσεις που δεν δικαιολογούνται από την ανάθεση [π.χ. γιατί αυτή έχει πολυετή διάρκεια] μπορεί μετά τρία χρόνια εργασίας και τρεις ή περισσότερες διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, να ζητήσει ο εργαζόμενος να θεωρηθεί αόριστης διάρκειας και άρα αποζημίωση απόλυσης.
Μπορεί όμως να θεωρηθεί αυτό σίγουρο;
Καθόλου!
Ο εργολάβος αναλαμβάνει το έργο για ορισμένο χρόνο και κανονικά η σύμβαση εργασίας διαρκεί όσο και το έργο. Καταχρηστικά ορίζονται βραχυχρόνιες περίοδοι 1-3 μήνες ενώ π.χ. η ανάθεση είναι ετήσια.
Αν υπάρχει σιωπηρή παράταση ανάθεσης του έργου, τότε δικαιολογείται η βραχυχρόνια σύμβαση εργασίας ή η βραχυχρόνια ανανέωσή της, αν όμως ο εργολάβος κάνει το λάθος να παρατείνει σιωπηρά τις συμβάσεις εργασίας, τότε αυτές γίνονται στην περίπτωση αυτή, αόριστου χρόνου.
Γενικά δεν αποκλείεται τα δικαστήρια να αξιολογήσουν τα στοιχεία κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης θετικά για κάποιους εργαζόμενους και τότε οι εργολάβοι θα υποστούν τον απόλυτο αιφνιδιασμό, αφού θα καταδικαστούν ενδεχόμενα σε καταβολή μισθών υπερημερίας για μεγάλη χρονική περίοδο!
Σε ένα κράτος δικαίου, δεν πρέπει να αφήνονται στην τύχη τους τέτοιες νομικές αβεβαιότητες.
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι λογικό ένας εργαζόμενος που έμαθε, κι έκανε καλά τη δουλειά του για κάμποσα χρόνια, να μην προτιμηθεί από το νέο εργολάβο, που θα διαδεχθεί τον παλιό, ή αν τυχόν προσληφθεί από το νέο εργολάβο να μην προσμετρηθεί ο συνολικός χρόνος απασχόλησής του στο ίδιο έργο. Νομικά μπορεί να θεωρηθεί διαδοχή στο πρόσωπο του εργοδότη, αλλά ούτε αυτό είναι βέβαιο. Δεν θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρο και δεσμευτικό;
Τέλος οι αποδοχές των "εργολαβικών" δεν έχουν καμία σχέση με τους συναδέλφους τους που δουλεύουν δίπλα τους, αλλά προσλήφθηκαν στο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα, που κράτησε ένα κομμάτι του έργου να το εκτελεί δίχως τη μεσολάβηση εργολάβου. Έτσι όμως αναπαράγονται αντισυνταγματικές ανισότητες [ίση αμοιβή για ίση εργασία], ενώ οι ΣΣΕ [κλαδικές  κι επιχειρησιακές] δεν περιλαμβάνουν τους εργολαβικούς σε κανένα σκέλος τους.
Κανονικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να είχε παρέμβει στον τομέα αυτό, αλλά εκτός της συνευθύνης αναθέτοντα κι εργολάβου, που καλύπτει μόνο την αφερεγγυότητα του εργολάβου, δεν υπήρξε κάποια παρέμβαση.
Δεν πειράζει, ποτέ δεν είναι αργά να ανοίξει το θέμα. Η νέα κυβέρνηση μπορεί να μην έχει τη διάθεση, αλλά το μέγιστο τμήμα της αντιπολίτευσης, βρίσκεται στ' αριστερά της και ήρθε η ώρα να ξεκινήσει το ζήτημα, αφού τρόϊκες και κουαρτέτα, επιβλέπουν απλά όσα συμφωνήθηκαν με τα τρία μνημόνια και δεν μπορούν να αποκλείσουν την εφαρμογή "καλών πρακτικών" από τας ευρώπας...